Do Tumu wybrałam się z Łęczycy, oczywiście pieszo. Tereny do chodzenia są fantastyczne - przy pięknej pogodzie, przez pola. Ludzi dużo, ale nie czuje się tłumu.
Do Tumu wybrałam się z Łęczycy, oczywiście pieszo. Tereny do chodzenia są fantastyczne - przy pięknej pogodzie, przez pola. Ludzi dużo, ale nie czuje się tłumu.
Do Iłży wybierałam się od dawna i jest to jedno z tych miejsc, do których na pewno będę wracać. Szczególnie warto odwiedzić to miasto w czasie Wielkanocy.
Susz jest pięknym, spokojnym, ładnie położonym miasteczkiem z niesamowitym kościołem, w którym zachowały się zabytki związane z historią regionu. Nigdzie nie widziałam tak pięknej loży kolatorskiej.
Mielno jako kąpielisko zaczęło funkcjonować jako jedno z pierwszych w okolicach Koszalina, podobnie jak Unieście, które było wówczas oddzielną osadą. Były to l. 20. i 30. XIX w. Jednak prawdziwy rozwój nastąpił wraz z uruchomieniem linii kolejowych Stargard-Koszalin (1859) i Koszalin-Kołobrzeg (1899) z odgałęzieniem do Mielna (1903).
Do Lubina można dojść z Międzyzdrojów niebieskim szlakiem spod Muzeum Przyrodniczego WPN (10 km) albo pojechać busem. Ja pojechałam, żeby mieć więcej czasu na miejscu, i wróciłam pieszo.
Głównym celem było grodzisko, Jezioro Turkusowe i, ogólnie, relaks wśród przyrody.
Łagów nazywany jest "Perłą Ziemi Lubuskiej" i nie jest to przesada. Już dawno nie byłam w tak pięknym miejscu. To raj dla osób, które chcą odpocząć wśród przyrody, popływać, a jednocześnie pozwiedzać. Dookoła lasy, krystalicznie czysta woda i zabytki w bliskiej od siebie odległości. Łagów posiada cechy uzdrowiska klimatycznego - w XVIII w. powstała tu pierwsza pijalnia wód mineralnych.