Do Tumu wybrałam się z Łęczycy, oczywiście pieszo. Tereny do chodzenia są fantastyczne - przy pięknej pogodzie, przez pola. Ludzi dużo, ale nie czuje się tłumu.
Do Tumu wybrałam się z Łęczycy, oczywiście pieszo. Tereny do chodzenia są fantastyczne - przy pięknej pogodzie, przez pola. Ludzi dużo, ale nie czuje się tłumu.
Góra Kalwaria to nie jest zwykłe miasto. Chyba żadne inne nie powstało w ten sposób. Zupełnie inaczej się zwiedza mając tą świadomość.
Wąchock słynie z opactwa cystersów, które w 2017 zostało uznane za Pomnik Historii, ale byłoby dużą stratą, gdyby ograniczyć zwiedzanie tylko do niego.
Sopot to zdecydowanie kurort z wyższej półki, a znalezienie noclegu w sezonie graniczy z cudem. Tym bardziej cieszę się, że miałam możliwość przyjechać we wrześniu i zwiedzać bez tłumów.
Po powrocie zaczęłam szukać szczegółowych informacji o domach i miejscach, które widziałam. I zrobiłam podsumowanie, mini-przewodnik po tym, co ważne w historii miasta.
W Warce spędziłam niecałe 3 dni. To wystarczy, żeby zobaczyć zabytki, ale na pewno nie wystarczy, żeby nacieszyć się miejscem. Chociażby dlatego, że chciałoby się jak najdłużej pobyć nad rzeką. Są piękne trasy spacerowe nad Pilicą, można też zejść nad rzekę z parku w Winiarach.
Zawsze przejeżdżając pociągiem przez Dęblin, wyłam z zachwytu na widok dworca. To zdecydowanie najpiękniejszy drewniany dworzec, jaki widziałam.
Sobików warto odwiedzić z powodu drewnianej, XVII-wiecznej dzwonnicy krytej gontem oraz XVIII-wiecznej kolumny związanej ze Szwedami znajdującej się na zabytkowym cmentarzu, na którym jest, oczywiście, znacznie więcej historii.
Pierwszym zabytkiem Brwinowa, jaki zobaczyłam była kaplica Marylskich, dawna kaplica dworska. Wracałam ul. Powstańców Warszawy z Moszny-Wsi i Koszajca i akurat przechodziłam koło cmentarza. Jeździłam potem jeszcze kilka razy, nawet po pracy, żeby posiedzieć w parku. Lubię to miasto, na szczęście z Warszawy mam blisko.
Raszyn jest wart polecenia zarówno ze względów historycznych, jak i przyrodniczych. Ile osób wyjeżdżając z Warszawy al. Krakowską ma świadomość tego, że mija centrum dawnego miasta? W 1549 ówczesny Raszyniec otrzymał przywileje będące równoznaczne z nadaniem praw miejskich.