Żary były na mojej liście od wielu lat, ale dopiero teraz trafiła się okazja. To idealne połączenie z Parkiem Mużakowskim i Zieloną Górą.
Żary były na mojej liście od wielu lat, ale dopiero teraz trafiła się okazja. To idealne połączenie z Parkiem Mużakowskim i Zieloną Górą.
Ciąg dalszy spaceru po Parku Mużakowskim. W części niemieckiej znajduje się cała infrastruktura Parku. W Zamku można iść do kawiarni i zwiedzić bardzo ciekawą wystawę dotyczącą historii miasta.
Park Mużakowski to jedyny park transgraniczny w Europie. Zgodnie z pierwotnym założeniem zielony pierścień otoczył miasto, które obecnie leży po polskiej (Łęknica) i niemieckiej (Bad Muskau) stronie. Park zajmuje 728 ha: część zachodnia to 206 ha, wschodnia - 522 ha.
W 2004 polska część Parku została uznana za Pomnik Historii.
Żarki Wielkie chciałam odwiedzić z powodu wieży rycerskiej, pięknej plebanii ewangelickiej, elektrowni wodnej i fabryki oraz cmentarza ewangelickiego.
Trzebiel to miejscowość, do której od razu postanowiłam pojechać planując wyjazd do Parku Mużakowskiego, ale którą niekoniecznie poleciłabym osobom zwiedzającym zabytki typu Luwr. To są zupełnie inne klimaty.
Zielona Góra to piękne i zabytkowe miasto. Wiedziałam i planowałam, aż wreszcie pojawił się pomysł genialnej trasy: Zielona Góra - Park Mużakowski - Żary.
Zatonie, podobnie jak Ochla i Racula, należy do Zielonej Góry dopiero od 2015 i ma swoją własną, długą historię. Do zobaczenia są ruiny pałacu, kościoła, ogromny park i pozostałości folwarku. Na zwiedzanie warto poświęcić kilka godzin.
Muzeum Ziemi Lubuskiej prezentuje tak ciekawe tereny, z tak bogatą historią i zabytkami, że nie sposób się zawieść.
Ochla ma do zaoferowania znacznie więcej niż świetny skansen, z którym zazwyczaj jest kojarzona. Przekonałam się o tym chodząc po omacku, pewne rzeczy znajdując sama, a o innych powiedzieli mi ludzie. Przy wejściu do parku jest tablica informacyjna i mapka z zabytkami.
Do Ochli pojechałam z powodu skansenu, ale na szczęście na tym nie zakończyłam i poszłam dalej. W informacji przy wejściu dowiedziałam się, dokąd i jak mam potem iść, a na miejscu okazało się, że do zobaczenia jest jeszcze więcej. Tym razem to był spontan, bez planu.
Ale najpierw skansen.
Świebodzin, kojarzony chyba głównie z ogromnym Chrystusem w południowej części miasta, ma znacznie więcej do zaoferowania. Do pomnika nie poszłam, bo stare miasto jest na północ od torów i tam chciałam spędzić jak najwięcej czasu.
Łagów nazywany jest "Perłą Ziemi Lubuskiej" i nie jest to przesada. Już dawno nie byłam w tak pięknym miejscu. To raj dla osób, które chcą odpocząć wśród przyrody, popływać, a jednocześnie pozwiedzać. Dookoła lasy, krystalicznie czysta woda i zabytki w bliskiej od siebie odległości. Łagów posiada cechy uzdrowiska klimatycznego - w XVIII w. powstała tu pierwsza pijalnia wód mineralnych.
Każda z tych wsi ma coś innego do zaoferowania, ale jedno mają wspólne - są to owalnice (z wyjątkiem Łagowa), najpopularniejszy typ wsi na Ziemi Lubuskiej. Zachował się w nich średniowieczny plan osady. Najstarsza jest Wielowieś - pierwsza wzmianka pochodzi prawdopodobnie z 2 poł. XIII w.
Stare Miasto w Kostrzynie nad Odrą należy zobaczyć KONIECZNIE. To jedno z tych miejsc w Polsce, jakie zrobiły na mnie największe wrażenie. Drugiego takiego nie ma.
Słońsk ma tylko 1 minus - dojazd. Nie jeździ tam kompletnie nic, ale jak człowiek zdeterminowany, to jakoś dotrze. Ja - stopem i pieszo. Było warto, i z powodu zabytków, i przyrody.
Kostrzyn nad Odrą kojarzy się przede wszystkim z niesamowitym Starym Miastem, Twierdzą Kostrzyn, "polskimi Pompejami". Faktycznie, głównie dlatego tam pojechałam. Ale miasto, mimo że prawie całkowicie zniszczone w 1945, ma niezaprzeczalny urok, atmosferę i piękną przyrodę dookoła. I, na szczęście, nie wszystkie zabytki zostały utracone.
Do Parku Drogowskazów i Słupów Milowych Cywilizacji w Witnicy pojechałam z powodu słupów milowych poczty pruskiej, kamieni granicznych i drogowskazów, ale chyba każdy znajdzie tam coś dla siebie.
W Witnicy warto odwiedzić Park Drogowskazów i Słupów Milowych Cywilizacji i pochodzić ulicami, gdzie zachowało się wiele pięknych, starych domów. I absolutnie nie można przegapić dawnych ścieżek rowerowych - nigdzie takich nie widziałam!
Dąbroszyn był jednym z największych majątków w Nowej Marchii i w całej Brandenburgii. Do zwiedzenia jest przepiękny folwark, pałac, park i kościół z mauzoleum właścicieli.