środa, 4 czerwca 2025

Geopark "Dawna Kopalnia Babina"

Dawna kopalnia "Babina", a obecnie Geopark, to wg mnie jedno z najpiękniejszych miejsc w Polsce. Łuk Mużakowa należy do Europejskiej i Światowej Sieci Geoparków UNESCO, a w 2009 został pierwszym Narodowym Geoparkiem w Polsce.

Moją bazą wypadową były Bronowice, spokojniejsze niż Łęknica. Z obu miejscowości można się dostać zarówno do Geoparku, jak i Parku Mużakowskiego. Z Łęknicy wracałam czerwonym Szlakiem Kolejowo-Górniczym do Nowych Czapli i wychodziłam koło Geoparku. Cudowna trasa!

Najpierw trochę historii ze strony pgi.gov.pl, a potem już tylko zdjęcia, które mówią wszystko. To trzeba zobaczyć, najlepiej na własne oczy.

Łuk Mużakowa od połowy XIX wieku do lat 70-tych XX wieku, był obszarem eksploatacji węgla brunatnego, iłów i glin ceramicznych oraz kruszywa naturalnego. Eksploatacja była prowadzona metodą odkrywkową a także, w przypadku węgla, również metodą podziemną. (...)

Jedną z większych kopalń węgla brunatnego na terenie polskiej części Łuku Mużakowa była „Babina”. W jej skład wchodziła brykietownia i cegielnia. Została założona w 1921 r. jako spółka „Babina Braunkohlenverwertung G.m.b.H.” z siedzibą w Bad Muskau. Obok spółki akcyjnej Braunkohlen-und Brikett-Industrie A.G. w Berlinie udziałowcem przedsiębiorstwa była rodzina von Arnim [właściciele Mużakowa]. (...) W wyniku działań wojennych kopalnie węgla brunatnego w omawianym regionie nie zostały poważnie zniszczone. Częściowo zatopiona i zaminowana kopalnia „Babina” została przejęta w 1945 r. przez Zjednoczenie Przemysłu Węgla Brunatnego w Żarach (...) Produkcję wznowiono w 1946 r. (...) Kopalnia uznana została za nierentowną i zlikwidowana z dniem 31 grudnia 1973 r.

(...) Obecnie mamy tutaj do czynienia z niespotykanym gdzie indziej krajobrazem pogórniczym, gdzie dominują zbiorniki poeksploatacyjne wypełnione różnobarwnymi wodami, liczne formy erozyjne rozwinięte na ich wysokich krawędziach oraz odsłonięcia geologiczne skał tzw. formacji burowęglowych. (...)

Ścieżka geoturystyczna znajduje się w granicach przedwojennej kopalni "Babina" (w jęz. łużyckim "babcia") i powojennej kopalni "Przyjaźń Narodów - szyb Babina", czynnych w l. 1921-73. Jest dużo tablic informacyjnych, kilka wiat i wieża widokowa.

Zaczęłam od strony Nowych Czapli, a wyszłam w Łęknicy. Zajęło mi to ok. 3 godzin.




Tu było wejście do kopalni podziemnej

 "Afryka" - największy zbiornik pokopalniany w polskiej cz. Łuku Mużakowa

Wydobycie miało tu miejsce w l. 1962-68.


Widok z wieży na "Grzbiet słonia" (fragm. zwałowisk)

"Afryka"


Powierzchnia zbiornika to ponad 20ha, a maksymalna głębokość 24m. Powstał on na skutek wypełnienia wodą opadową i częściowo podziemną wyrobiska odkrywkowego powojennej kopalni „Przyjaźń Narodów – Szyb Babina”.  

                           lipinki.zielonagora.lasy.gov.pl                                                                                

Na  jego dnie mogą się jeszcze znajdować maszyny wydobywcze, m.in. 2 duże koparki.




"Afryka"

"Afryka"

"Afryka"

"Afryka"

Źródło kwaśnych wód kopalnianych

Przy źródełku wód kopalnianych

Przy źródełku wód kopalnianych

Wychodnia węgla brunatnego

"Zatopiony las" w niecce zapadliskowej wypełnionej wodą ze związkami siarki w miejscu wyrobisk kopalni podziemnej

Zapadliska kopalni podziemnej (...) to długie, nieckowate zagłębienia z silnie kwaśną wodą i znaczną zawartością żelaza. Widoczne obniżenia są efektem wydobywania tu niegdyś pokładów węgla, ułożenie jezior nakreśla przebieg chodników kopalnianych. Po skończonej eksploatacji surowca, wyrobiska były niwelowane metodą „na zawał”. Oznacza to, że likwidowano jedynie obudowę, a przestrzenie chodników oraz komór kopalnianych pozostawiano do naturalnego zacieśnienia.

                                                                                                   lipinki.zielonagora.lasy.gov.pl

"Zatopiony las" 

Ceglana obudowa szybu upadowego, 1928-56

Są 2 takie szyby niedaleko od siebie. Jeden służył do wentylacji chodników i komór, drugi pełnił funkcje transportowe.

Ten szyb prawdopodobnie mijałam idąc do Czapli. Nie szukałam, bo wtedy o nim nie wiedziałam. Podobno zdarzył się tam jakiś wypadek.

Na koniec jeszcze kilka akcentów górniczych i ciekawostek w okolicy.

Dom górniczy kopalni "Babina", XIX/XX w.; ul. Kopalniana 4 w Nowych Czaplach

Dom górniczy w Nowych Czaplach (d. biura, pracownie); ul. Kopalniana 1

Kierując się w stronę bramy Geoparku, warto spojrzeć na dom po prawej stronie. Już po powrocie odkryłam, że jest to d. Zajazd "Waldhaus" w Nowych Czaplach (ul. Łęknicka 2).
Trochę dalej, po tej samej stronie ulicy, stoi poniższy kamień.

Kamień z d. nazwą osady w Nowych Czaplach

     BETSAULE      

ZAŁOŻONY 1748 

PRZENIESIONY 1904

                                    Rf. Klich

Informacje i zdjęcia Nowych Czapli znalazłam na stronie polska-org.pl:

(...) resztki drewnianego słupa, postawionego na skrzyżowaniu kilku dróg w 1748 roku. Zawieszony był na nim święty obraz mający chronić mieszkańców przed różnymi nieszczęściami. Nazywano go Betsaule i tę nazwę przyjęła również osada. W 1897 roku przeniesiono słup w inne miejsce, ponieważ stał na trasie budowanej właśnie linii kolejowej. W roku 1904 przeniesiono go powtórnie i dodatkowo postawiono blok granitu z krótką informacją.

Słup stał w pobliżu nieistniejącej już stacji kolejowej Braunsdorf  (Bronowice). Obecnie znajduje się przy d. leśniczówce. Idąc z parkingu nie można go przegapić.

W Nowych Czaplach jest jeszcze jeden, tajemniczy, kamień. Trzeba iść ul. Krzywą, a potem w prawo po schodkach za przedszkolem. Na mapie google są zdjęcia i różne teorie: herb ze swastyką odpowiada herbowi Służby Pracy Rzeszy (RAD); herb firmy; może reprezentować pruską szlachtę. Praktycznie nic już nie widać.

Bronowice - d. dom myśliwski, pralnia, kino, ob. świetlica; ul. Kościuszki

Tego dowiedziałam się na miejscu. Nad wejściem były rogi, ale zostały przeniesione do leśniczówki.

Kamień z kopalni, teraz przy świetlicy

D. leśniczówka w Bronowicach; ul. Kościuszki

 Jezioro pokopalniane w Bronowicach

Tereny są piękne i bardzo ciekawe. A robią się jeszcze ciekawsze, jak po powrocie czytam i odkrywam nowe rzeczy. Robię zdjęcia budynków intuicyjnie, a potem tropię ich historię. Bezcenne są też rozmowy z miejscowymi, tak jak było w tym przypadku.




https://www.pgi.gov.pl/images/stories/geoturystyka/luk_muzakowa/przewodnik.pdf

https://lipinki.zielonagora.lasy.gov.pl/sciezka_geoturystyczna

https://ziemialubuska.pl/pl/inspiracje/rowerem-po-geoparku

Koźma J., Maciantowicz M., Łuk Mużakowa i Zielony Las koło Żar. Przewodnik turystyczny - dziedzictwo geologiczne, przyrodnicze i kulturowe, Carbo Media Spółka z o.o., wyd. na zlecenie Nadleśnictwa Lipinki przy współpracy UM w Żarach

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz